21 juni 2017

Na zonneschijn komt regen

Het ging de goede richting uit.
Ik voelde me beter, geen paniek meer op het werk, terug zin om af en toe te sporten, weer een (te) goede eetlust, stilletjes weer hoop krijgen...
Waarom dan die houding?

Ik snap er niks meer van.
Ik ben leeg vanbinnen.

Dit verdien ik niet.

Ik ben geen slecht iemand. Ik probeer anderen met respect te behandelen en zeker geen dingen te doen of zeggen die ik zelf niet aangedaan wil worden of niet wil aanhoren.
Is het dan zoveel gevraagd om op eenzelfde manier behandeld te worden?
Eerlijkheid, openheid en oprechtheid...

Ik snap het niet meer.
Hoe moet ik verder?
Moet ik nog verder?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten