19 september 2017

Elsa says...

Let it go !!!

Maar ik weet niet hoe... 

13 september 2017

Terug

Enkele beelden waren voldoende om me weer even terug in de tijd te katapulteren...
Gelukkig voor ons inmiddels al 6 jaar geleden dus de grootste schrik is er wel uit. Maar kijk, enkele beelden en het woordje stuipen zijn voldoende om er toch weer langer over na te denken dan goed is.

Als je enig idee wil krijgen wat stuipen nu juist zijn, dan moet je volgende week zeker kijken naar "helden van hier: in de lucht".

1 september 2017

The time of my life

Op tv as we speak... nobody puts baby in a corner.... Dirty Dancing....
Na al die jaren kan ik er nog steeds niet genoeg van krijgen.
Ik hoop dat mijn tijd ook nog moet komen (niet die van gaan i mean :o )

28 augustus 2017

Hoe gaat het ?

Zeg eens...
Als jij deze vraag stelt... naar wat ben je dan eigenlijk bereid te luisteren?

26 augustus 2017

Alles en niets

...


1.000 woorden en zinnen in men hoofd maar er komt niets uit.
Ik denk aan alles en aan niets tegelijkertijd.
Ik glimlach wel maar voel het niet.


Wanneer ga ik terug kunnen genieten?

15 augustus 2017

Beloftes

Je trok me uit mijn comfortzone en eens ik er (na enige aarzeling) stond, vol hoop en een hoop beloftes....

... toen ging jij weg.


Wat moet ik nou?

Ik heb het gehad met mensen en hun loze beloftes.
Zwijg dan! Beloof niets wat je niet kan/wil waarmaken.

8 augustus 2017

Een dag om snel te vergeten!!!

Dinsdag 8 augustus 2017...
 
  • De dag waarop mijn toekomstbeeld aan diggelen werd geslagen.
  • De dag waarop mijn vriendenaantal gehalveerd werd van 2 naar 1 (ja zielig...ik weet het maar ik weet ook niet wat ik fout doe en waarom ik geen vrienden kan maken/houden).
  • De dag waar ik een kwartier in de gietende regen voor me uit staarde over het water omdat ik het niet kon begrijpen.
  • De dag waarop de rode draad doorheen mijn leven, opnieuw werd bevestigd... trientje, you will always be second choice, never good enough.


La melanconia dell'anima Pt.4

Without words


4 augustus 2017

Eenzaam en alleen

Als je goed luistert... dan lijkt elke lied wel te gaan over de liefde of een gemis eraan. Het zijn "maar" liedjes mr de tekst komt eens zo hard aan.

Ik voel me slecht, barslecht.
Elk moment alleen barst ik in tranen uit.
Ik geraak hier niet uit.
Ik ben eenzaam en alleen.
Ik wil zo graag praten, veel praten, het negatieve uiten en naar oplossingen zoeken.
Maar het lijkt of niemand wil luisteren.... geen tijd, geen interesse, geen durf.
Aan enkele heb ik mijn gemoedstoestand toevertrouwd, waaronder ook hulpverleners. Niet 1 iemand praat er over. De negatieve gedachten worden doodgezwegen. En ook ik ga zwijgen. Geen zin om weer op zoek te gaan naar iemand die wil luisteren en erover durft praten.

21 juni 2017

Na zonneschijn komt regen

Het ging de goede richting uit.
Ik voelde me beter, geen paniek meer op het werk, terug zin om af en toe te sporten, weer een (te) goede eetlust, stilletjes weer hoop krijgen...
Waarom dan die houding?

Ik snap er niks meer van.
Ik ben leeg vanbinnen.

Dit verdien ik niet.

Ik ben geen slecht iemand. Ik probeer anderen met respect te behandelen en zeker geen dingen te doen of zeggen die ik zelf niet aangedaan wil worden of niet wil aanhoren.
Is het dan zoveel gevraagd om op eenzelfde manier behandeld te worden?
Eerlijkheid, openheid en oprechtheid...

Ik snap het niet meer.
Hoe moet ik verder?
Moet ik nog verder?